เมืองสงขลาในอดีตเป็นหัวเมืองสำคัญเมืองหนึ่งหนึ่งที่มีประวัติศาสตร์ความเป็นมายายาม จากการศึกษาหลักฐานทางประวัติศาสตร์พบว่า เมืองสงขลาย้ายสถานที่ตั้งเมืองมาแล้ว ๓ ครั้ง โดยเริ่มจากเมืองสงขลาฝั่งหัวเขาแดง ซึ่ง ปรากฏหลักฐานทางโบราณสถานและโบราณวัตถุหลายแห่ง แต่บ้านเมืองถูกทำลายจากภัยสงครามจบหมดสิ้น จึงย้ายเมืองมาตั้งที่ฝั่งแหลมสน แต่ต้องประสบปัญหาขาดแคลนน้ำ และลักษณะภูมิศาสตร์เป็นพื้นที่ลาดชัน ไม่มีที่ราบเพียงพอในการขยายเมือง จึงย้ายเมืองอีกครั้งหนึ่ง โดยข้ามทะเลมาอยู่ที่ฝั่งบ่อย่าง (ซึ่งเป็นที่ตั้งเมืองในปัจจุบัน)
ในสมัยรัชกาลที่ ๓ และในประชุมพงศาวดารได้ระบุความตอนหนึ่งว่า “ครั้น ณ วันเดือน ๔ ขึ้น ๑๐ ค่ำ เวลาเช้าเก้าโมง ๑ กับ ๑๐ นาที ได้ฤกษ์ พระยาสงขลา (เถี้ยนเส้ง) กับพระครูอัษฎาจารย์พราหมณ์ได้เชิญหลักไม้ชัยพฤกษ์ลงฝังไว้ที่กลางเมืองสงขลา เป็นเสาหลักเมือง มีปรากฎอยู่จนทุกวันนี้” ซึ่งปฏิทินสุริยคติ ตรงกับวันที่ ๑๐ มีนาคม พ.ศ.๒๓๘๕ หรือเมื่อ ๑๘๔ ปีมาแล้ว ชาวสงขลาจึงได้จัดงานสมโภชหลักเมืองเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
